nicolettaroggen











{september 6, 2012}   De voorbereidingen

Heb je je slingers al ingepakt? Dit vraagt Huub mijn boomlange mannelijke collega met een big smile op zijn gezicht. Hij presenteert de opmerking met een ontwapenende lach…..Enige tijd geleden kwam Huub met een goed advies. Kijk, zei hij: “Het leven is een feest, maar om feest te kunnen vieren moeten er slingers worden opgehangen. En dit moet je wel zelf doen”. Dus ook als het even niet mee zit, denk aan je slingers, en probeer het toch een beetje leuk te maken. Thanks Huub!

We zitten die morgen in de weekstart. Elke maandagmorgen nemen we met elkaar in het kort altijd even door waar iedere collega zoal de komende week mee bezig is en of we elkaar hierin nog kunnen ondersteunen. Deze week is mijn laatste week en mijn werkzaamheden zijn zo goed als afgerond en overgedragen, ik kan dus niemand meer iets bieden. Tijd om het werk nu helemaal los te laten, hoe ongemakkelijk dat ook voelt. Opeens wordt het stil en verschijnt er een mand op de tafel met allemaal cadeautjes. Voor jou, van ons allemaal. Voor de komende week mag je iedere dag een cadeautje openmaken, ehhhhh…. net als een kraampakket. Middenin pronkt een vrolijk plantje. Ik word hier zooooo blij van. Dat plantje is voor in je kamer, licht Marjoke toe. Als je het plantje ziet, kun je een beetje aan ons denken. Dan komen toch de tranen even voorbij, snif, snifff. Zij gaan mij en ik ga hun zo missen…….Ik ben die laatste morgen gelijk helemaal de kluts kwijt. Ook als Fred nog even langsloopt om me persoonlijk succes te wensen hoor ik mezelf een verhaal vertellen en realiseer me dat ik dat al eerder aan hem verteld had. Lekker blond! Ik denk dat ik daar nu moet wegwezen. 

Thuis heb ik in de aanloop naar de revalidatie alle tijd gehad om mezelf voor te bereiden op mijn afwezigheid. Nu nog de laatste dingetjes regelen. Volgende week stemmen, dus een machtiging afgeven, nieuwe luisterboeken op m’n daisyspeler zetten, er gaat van alles mis met de taxivergoeding dus ook maar weer nabellen en mailen etc.  Daarnaast komen vriendinnen spontaan nog even langs. En, als ik bij de deur sta om een vriendin uit te zwaaien gaat de telefoon al weer met een andere vriendin om ook nog even te horen of ik er “klaar” voor ben en om me succes te wensen. Ik ben er nog maar druk mee. De warme reacties van familie, collega’s, buren, kennissen en mensen in m’n omgeving blijven enorm. En dit doet me zo ongelofelijk goed.

Vanmiddag ga ik als laatste me nog even verdiepen in de informatie over het verblijf bij Het Loo Erf. Daarna m’n rooster voor aankomende week bekijken en dan denk ik dat ik er helemaal klaar voor ben!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



Saska Adelmund says:

Sterkte Nicolet, ik begrijp dat je inmiddels bij Het Loo Erf bent. Dikke kus Sas



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

et cetera
%d bloggers op de volgende wijze: