nicolettaroggen











{december 15, 2012}   Een drukke week in december

Voor revalideren moet je alle tijd nemen, toch? Maar het proces van hertellen is in de drukke december maand voor mij niet makkelijk. Naast het volle dagrooster zonder een vrij tussenuurtje zijn er in deze feestmaand ook nog vele leuke andere activiteiten. Ik ben best moe en hoe zwaar ik het soms vind, ik mag natuurlijk ook niks leuks missen, that’s me. Zo heb ik op maandagavond altijd weerbaarheidstraining. We worden hier klaargestoomd om als slechtziende je te kunnen verweren in lastige situaties. Met deze zelfverdedigingskunst kunnen we straks binnen een paar seconde een aanvaller controleren of uitschakelen vanuit alle denkbare posities. Over de inhoud ga ik nu niks delen, alleen dat ik daar wekelijks op de mat compleet dubbel lig van het lachen. Sommige slechtziende individuen ontpoppen zich in deze training ineens heel anders. De één wordt fel, de ander blijft te lief. En ik? Ik maak in de training idiote danspasjes terwijl je duidelijk op twee benen moet blijven staan. Gebruik ik m’n charme? Ik denk het, en dit zal ik normaal ook wel zo doen. Alleen is het nu niet de bedoeling. Marco de Jiujitsu trainer brult door de zaal: ” Blijf met beide benen op de grond staan!” oké, oké message ontvangen… Later op de avond staat een uitstapje naar het Cultureel Café gepland. Vorige keer ben ik ook geweest en was het echt ” te gek”. Maar, ik zie de overbelasting al weer in de lucht hangen dus zeg ik het uitje af, jammer. Ik ben te moe en wil uitgerust zijn omdat ik de volgende dag Open Dag heb voor mijn gezin. Mijn familie komt de hele dag en krijgt uitgebreid uitleg over het revalidatieprogramma wat ik volg. Ik kijk hier zooooo naar uit. Het is een vol programma waarin een kijkje kan worden genomen bij ergotherapie, mobiliteit, braille, computervaardigheden etc. Ook worden mijn oogproblemen die onderzocht zijn uitvoerig door de zientrainer toegelicht. Het maakt duidelijk indruk op allen. Na de afsluiting gaan we nog gezellig eten in Apeldoorn. Daarna kruip ik m’n bed in, ik ben doodmoe. De volgende dag weer zo’n drukke dag, geen tussenuur en als ik om 5 uur klaar ben met braille sprint ik naar de huiskamer van gebouw Omega. Mijn buurman viert zijn afscheid en maakt iets lekkers voor een man of tien. Ik heb aangeboden te helpen, dus gaan we non-visueel kokkerellen voor de gasten. Wederom een gezellig samenzijn met een club revalidanten. Na het eten als we klaar zijn ruimen we non-visueel op en wassen bijna non-visueel af en snellen naar het andere gebouw om Sinterklaas te vieren. Spelletjes, warme choco met slagroom, gevulde speculaas, en ……een slechtziende Sinterklaas en een slechtziende Piet. Deze slechtziende Sint pakt zijn kans en laat de welbespraakte pestkoppen binnen ‘t Loo Erf naar voren komen om ze toe te spreken. Compliment voor deze Sint! Als de Sint weer richting Spanje vertrekt gaan we terug naar gebouw Omga om het afscheidsfeest voort te zetten. Laat het nu beginnen te sneeuwen, dus bekogelen we elkaar nog snel non-visueel, nou ja non-visueel…..nee niet helemaal dus. Raken die hap, dit is mijn kans! Als de boel na een borrel in gebouw Omega weer aan kant is, kruip ik in bed, kapot. Ook de volgende dag komt het niet meer goed. Ik zeg zelfs laat in de middag twee trainingen af. Ik zit er compleet doorheen en heb m’n grenzen overschreden en ik baal ervan. Wat is revalideren toch zwaar. Ik ben me er zo van bewust dat ik deze week teveel mijn restvisus heb ingezet…… “Fate is an excuse for why we end up where we do”!



Jenny says:

Hoi Nicolet, wat een drukke week, zeg. Kan begrijpen dat je afgepeigerd was. Dit weekend dan maar even niets doen en uitrusten. Met Kerst heb je toch zeker wel vakantie? Ik vind het knap wat je allemaal doet. Non- visueel sneeuwballen gooien lijkt me ook wel wat. Fijne Kerstdagen, doei doei



Ha Nicoletta,

Wat ben ik heel erg trots op je! Ik vond je altijd al een sterke vrouw en nu bewijs je dat maar weer eens. En je kunt trouwens nog hartstikke leuk schrijven ook! Positief, eerlijk, emotioneel; het lijkt alsof ik er bij ben.
Graag zou ik nog eens een kop koffie met je drinken. Natuurlijk begrijp ik dat je daar meestal niet de energie voor hebt. Kijk maar even, okee?

Ik wens je een hele fijne jaarwisseling en een heel gelukkig nieuwjaar toe. En bedenk: het kan alleen maar beter worden dan afgelopen jaar!

Hartelijke groet,
Lia Romein



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

et cetera
%d bloggers op de volgende wijze: