nicolettaroggen











{januari 26, 2013}   Terug- en vooruitkijken

Er begint schot in het revalideren te komen. In week 3 heb ik het basistraject van 18 weken afgerond en start de 2e fase, het arbeidstraject. Terugkijkend is het eigenlijk best snel gegaan. En wat heb ik de afgelopen maanden in de basisrevalidatie ongelofelijk veel doelstellingen behaald en geleerd. Alle handelingen die we leren bij het Loo Erf zijn non-visueel gericht. Zo heb ik op huishoudelijk gebied opnieuw leren strijken, koken, koffie zetten, brood smeren etc. Mijn eerst gebakken non-visuele cake was best droog en een beetje baksteenachtig. Ik was er reuze trots op maar de volgende was echt stukken luchtiger en smakelijker. Ik durf het nu ook langzaam aan om binnenkort mijn collega’s hiermee te verwennen……. Daarnaast zijn er ook veel practische zaken aangereikt zoals het merken van allerlei artikelen door bumpons. Deze magische kleine bolletjes laten mij voelen op welke stand ik de wasmachine, magnetron, oven ect. zet. En wat te denken van ramen zemen? Streep loos, zonder te kijken. Maar ik blijf wel erg blij met een lange echtgenoot hoor, want die kan overal zo goed bij……..En hoe weet je nu of je een donkerblauw of zwart shirt te pakken hebt in je kast? Scannen met de penfriend, hij zegt precies welk shirt het is en zo kun je keurig verzorgd de deur uit. Een sprekend- of braillehorloge, het is allemaal voorbijgekomen. Ik heb nog overwogen om het sprekende horloge met kabouterstem te proberen, maar ik ben bang dat ik dan helemaal niet serieus genomen zal worden. Ik kreeg er overigens een soort van Efteling gevoel bij. Ook het non-visueel geld herkennen en pinnen heb ik ook onder de knie. Ze kunnen me alle briefjes en muntjes in m’n handen stoppen en als het goed is herken ik gelijk het verschil tussen een biljet van 5, 10, 20 of 50 euro.Ook is er tijdens de revalidatie aandacht voor persoonlijke verzorging. Na enige oefening gaat het non-visueel opmaken  me nu prima af. De eerste keer leek het net of de eyeliner was aangebracht door de verfkwasten van Anton Heyboer. Maar ik heb het strakke lijntje trekken echt in mijn vingers gekregen. Oefening baart kunst, en ach het oog wil ook wat, toch?
Daarnaast heb ik in het basistraject veel trainingen gevolgd en afgerond. De trainingen: basiscommunicatie, in balans, psychosociale groep, weerbaarheid, ontspanning en avondmobiliteit kunnen worden afgevinkt: doelstelling behaald. Ook op computergebied heb ik flinke stappen gemaakt. Na computervaardigheden en computertrainingen ga ik in week drie over naar de laatste fase op computergebied: Verdieping en Praktijk. Ik ga daar leren werken met de brailleleesregel, wat een hele uitdaging is. Langzaam gaan we serieus aan de slag om concrete plannen te maken om richting werk te anticiperen.
Maar de afgelopen weken zijn echt niet altijd over rozen gegaan hoor. Ik ben een paar keer tegen en aardige dip aangelopen. Irritatie en weerstand alom, en alles en iedereen zat dan in mijn allergie. De motivatie zakte dan naar het 0-punt en ik kwam mezelf dan letterlijk en figuurlijk tegen, going up and going down…… Ik realiseer me dat dit bij het revalideren hoort en deze momenten zeker in het arbeidstraject ook voorbij kunnen komen. Maar het kantelmoment is lekker aangebroken. Nieuwe uitdagingen bieden zich aan. Een nieuwe trajectbegeleider, nieuwe trainingen zoals bijvoorbeeld assertiviteit en vergadertechnieken staan ingeroosterd. Ik kijk daar al echt naar uit. Helaas is er een onderdeel in de revalidatie waarin ik achterloop in het behalen van mijn doelstellingen, MOBILITEIT. Ik heb dat al een paar keer in mijn blogs gedeeld, maar dit is en blijft voor mij een crime. Zo heeft mijn tast-stok inmiddels een naam gekregen, maar ik loop nog steeds niet warm voor “Juan”……………



Petra vd Ven says:

dat heb je weer mooi omschreven. Succes met de arbeidsrevalidatie. Ik hoop dat je dipjes steeds minder vaak opkomen.



Elzeline says:

Ik zei het al, er komt een boek……..:-)



Roswitha says:

Nicoletta wat een ongelooflijke berg werk heb je al verzet! En hoe jij dat allemaal op kunt schrijven… Dat met die eyeliner, beeldend verteld lig ik echt in een deuk! X Roos



pim says:

Mooi opgeschreven nico. Fijn te lezen hoe je stand houdt! Binnenkort zien we elkaar!😉



hendrik.post@hetnet.nl says:

Hallo Rita Van Nicoletta een bericht wat je een goed idee geeft wat er loos is. Spreek je binnenkort wel even Henk

________________________________



mathilde says:

Hoi Nicoletta goed van je toch weer, wat een doorzetter! Succes en tot gauw



Jenny says:

Hoi Nico, wat heb je al veel geleerd, als ik zo je stukje lees. Je bent een kanjer. En met Juan komt het ook nog wel goed. Gr. Jenny



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

et cetera
%d bloggers op de volgende wijze: